ΟΙ ΕΠΗΡΜΕΝΟΙ. Κ.ΡΟ.
Τα λόγια των επηρμενων... Η φορεσιά τους είναι... Να ντύσουν την ψυχρή ψυχή τους.
Αναρτήσεις
ΜΗ ΦΟΒΗΘΕΙΣ. Κ.ΡΟ.
Μη φοβηθείς... Μια απουσία είμαι... Δεν είμαι οι λέξεις μου... Ούτε οι σιωπές μου... Το στραφτάλισμα του ήλιου πάνω στην θάλασσα... Τα μακροβούτια των γλάρων... Υπάρχω... Μέσα από αισθήσεις. Κωνσταντίνος Ρο.
ΚΛΑΔΑΚΙΑ. Κ.ΡΟ
Κλαδάκια μοιάζουμε... Ο άνεμος σαν φυσήξει... Μας φέρνει κοντά... Μετά πάλι μακριά... Σαν άγνωστοι μεταξύ μας κοιταζόμαστε... Περιμένοντας τον επόμενο άνεμο... Να μας φέρει και πάλι κοντά. Κωνσταντίνος Ρο.
Η ΨΥΧΗ. Κ.ΡΟ
Τις νύχτες... Σιωπηλά η ψυχή... Σε ξέφωτα περπατάει... Και μονοπάτια φωτεινά... Για χρόνια χαμένη... Σε μια φυλακή από καθρέφτες... Παραμελημένη, κουρασμένη... Τίποτα δεν ζητούσε.... Παρά μονάχα ένα χάδι σου. Κωνσταντίνος Ρο.
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ. Κ.ΡΟ.
Για δες το ποίημα πως δακρύζει... Τις νύχτες αλητεύει... Στα μπαράκια μπεκροπίνει... αναπνέει στα σκοτάδια... Μα μέσα από τις λέξεις του... Το Φως κρυφά ποθεί!. Κωνσταντίνος Ρο.
ΧΑΛΑΣΜΕΝΗ ΠΥΞΙΔΑ. Κ.ΡΟ.
Με χαλασμένη πυξίδα... Σε λάθος περπάτησα δρόμους... Γύρεψα γαλήνη... Και σε θορύβους τα βήματα με πήγαιναν... Μία Ανατολή έψαχνα να αγναντέψω... Και μέσα στις νύχτες χανόμουνα... Μια ζωή δεν φτάνει... Να βρεις και να περπατήσεις τους δρόμους... Που για σένα χαράχτηκαν. Κωνσταντίνος Ρο.