Περί.....πλάνης.

 Τραγικά μοναχοί... Τραγικά ελεύθεροι... Όλοι μια φυλακή ψάχνουν ν αγαπήσουν.

 Δεν υπάρχει επικαιρότητα... Υπάρχουν οθόνες... Που στάζουν αίμα!

 Τόση ευγένεια τριγύρω... Κι αλήθεια πουθενά!

 Εσείς... Που δεν τολμήσατε ποτέ... Να βγάλετε την ψυχή σας έξω... Σωπάστε! Το μόνο που μπορείτε να κάνετε επιτυχώς... Είναι να βλέπετε την ζωή από την κλειδαρότρυπα! κ.ρ

  Σε συσκευασία δώρου... . Γιατί να με προσφέρω... Ακόμη ένα ψέμα Ακόμη ένα παραμύθι Σε τι ωφελεί; . Θα πέσεις από ψηλά.. Αγάπησε αυτά που θέλω να υπαρξω..

  Πως μας αφήνει στο τέλος η ζωή...  χωρίς πόδι... χωρίς χέρι... Χωρίς ψυχή... Λειψούς και μόνους .. Στο χώμα μας φυτεύουνε... Μήπως κι ανθίσουμε από κει. κ.ρ

 Πέτυχα πολλά... Αποτυγχάνοντας... Το κυριότερο... Σκότωσα την υποκρισία.κ.ρ

 Η ΑΓΑΠΗ Πόσο φτηνή έγινε η αγάπη... Τώρα την βρίσκεις στις λαϊκές αγορές... Τις μεσημβρινές ώρες... Που πέφτουν οι τιμές... Δίπλα σε κάτι σάπια πορτοκάλια.κ.ρ

 Πόσο φως έκρυβαν τα σκοτάδια σου... Τι όμορφα λόγια έλεγε η σιωπή σου... Κι αυτή η συστολή σου... Μου χάριζε τον κόσμο όλο!

 Τόσα ταξίδια έκανες... Τόσους ανθρώπους γνώρισες... Μόνο και μόνο... Στο πατρικό σου σπίτι να επιστρέψεις... στην κάμαρά σου την παιδική. κ.ρ

 Κανέναν δεν περίμενα... Κανείς δεν με περίμενε... Και έτσι... Όλο τον κόσμο μπορούσα ν αγαπήσω!κ.ρ

  Κοντά σου έμαθα... Να σκύβω το κεφάλι... Να σε κοιτάζω με βλέμμα ραγισμένο... Μαζί σου να υποφέρω... Το χέρι να σου σφίγγω... Και να σ' αγαπώ! Κωνσταντίνος Ρο.

 ΔΡΑΠΕΤΗΣ. Μη φοβάσαι... Ο θόρυβος που ακούς... Οι αλυσίδες που μου φόρεσαν είναι... δραπέτης είμαι... Μα άνθρωπος δεν βρέθηκε να μου τις κόψει. κ.ρ

  ΟΙ ωραίες ψυχές... Πλανήτες ανεξερεύνητοι... Όχι δεδομένες... Ψυχές του λάθους.. Του πάθους... Της συγχώρεσης... Της γνώσης... Της καταστροφής... Της δημιουργίας... Αυτόφωτες.κ.ρ

 Κάποιος σε περιμένει... Μη φοβάσαι... Μη λυπάσαι... Κάποιος λιμάνι έγινε... Και περιμένει... Καράβι ήταν κάποτε... Σε θάλασσες φουρτουνιασμένες... Αγάπησε τους ναυαγούς... Τώρα  περιμένει... Σε ήρεμα νερά... Να σε ταξιδέψει. κ.ρ