Περί.....πλάνης.

 Και όταν, όλα τριγύρω  Θα έχουν καταρρεύσει Δεν θα έχω που να σταθώ Το τελευταίο αληθινό φιλί σου Φύλαξε το, πολύτιμο σαν φυλακτό Να μου το δώσεις. Κωνσταντίνος Ρο

 Τι να τα κάνω τα φεγγάρια Τα μάτια σου με φώτιζαν τις νύχτες Λείπεις! Κωνσταντίνος Ρο

 Ότι έμαθα... Μου το έμαθαν οι πέτρες... Οι έρημοι δρόμοι και τ' αδέσποτα... Με στροβίλισαν  άνεμοι ,περιπλανήθηκα... Λαβωμένο αγρίμι στην άγρια πόλη... Κιθάρες,γέλια και τραγούδια σε υπόγεια υγρά... Φτηνό κρασί του λίτρου,  εφήμεροι έρωτες... Σκληρή σιωπή,πέτρα ψυχή, πάλι φευγιό... Rock bars, ανούσια λόγια, λιώμα το χάραμα με εβρισκε, ένα σκυλί  μ'ακολουθούσε  Πάντα μέσα μου, κρυμμένο ένα λουλούδι... Το φύλαγα για την αγάπη. κ.ρ

 Που να χωρέσεις... Σε τόση θλίψη... Εσύ που τα ύψη αγάπησες... Που να χωρέσεις σε τόσο ψέμα... Εσύ που αίμα έδινες για αλήθεια... Που να χωρέσεις σε τόση απουσία ουσίας. Πουθενά δεν χώρεσες  παρά μονάχα σε μια συγχώρεση. κ.ρ

 Έγινα δρόμος... Αν θέλεις γίνε βήμα... Δάκρυ έγινα... Αν θέλεις  βλέμμα γίνε... Έγινα ρίζα... Δένδρο γίνε... Πως θα χτίσουμε ζωή; κ.ρ

 Αποψε μη βαλεις τα καλα σου... Φορεσε την μαύρη σου ψυχη...  το πικρο χαμογελο σου... και έλα! Τιποτα δεν εψαχναν στον κοσμο αυτο... οι εύχαρεις  και ευγενικοι... εκτος απο την βολεψη τους. Μα τον κόσμο... Οι θλιμμένοι θέλουν να αλλάξουν.κ.ρ

  Αδέσποτες οι σκέψεις μου Σαν σκύλοι τριγυρνάνε Στον νου Μέρα και νύχτα Πότε αλυχτάνε Πότε ήρεμα κοιτάνε Τι να ζητάνε  Αδέσποτα σκυλιά οι σκέψεις μου Για αγάπη πεινασμένα.... Σε μια γωνιά κουρνιάζουν Τον κόσμο περιφρονητικά  κοιτάζουν. κ.ρ