Περί.....πλάνης.

 Με ένα τριαντάφυλλο στο ένα χέρι... Στο άλλο το περίστροφο... Τις νύχτες τριγυρνουσε... Στην έρημη πόλη... Να πεθαίνεις από αγάπη... Συνήθιζε  να λέει. Κωνσταντίνος Ρο.

 ΚΑΛΗ ΔΙΑΓΩΓΗ. Στο βάθος... Δεν αντέχουν οι άνθρωποι...  παινέματα και  φιλοφρονήσεις... Και ας χαμογελάνε... Πολλοί σκύβουν το κεφάλι... Όχι από ταπεινότητα... Νοιώθουν, πως κάποτε θα χρειαστεί να χαλάσουν την καλή διαγωγή τους. Κωνσταντίνος Ρο.

Και τι είναι  ευτυχία; ρώτησε... Να παίρνεις  σοβαρά τον εαυτό σου. Λίγα λόγια... Λίγα χαμόγελα.... Πράξεις εκεί που μπορείς... Να μην επιδιώκεις συμπάθειες και εντυπώσεις... Να μιλάς χωρίς φόβο μέχρι σημείου αντιπάθειας... Να μην περιμένεις να σου δώσει κανένας τίποτα, εκτός από τον εαυτό σου... Να γνωρίζεις πως κανείς δεν σου χρωστάει τίποτα... Να δίνεις επειδή θέλεις, και όχι γιατί περιμένεις να πάρεις... Όχι βαρύτητα στις φιλίες γιατί υπάρχουν και οι ανατροπές. Οχι στα φτηνά συναισθήματα που σκοπό έχουν τον εγκλωβισμό του άλλου... Τι άλλο να είναι η ευτυχία;  Κωνσταντίνος Ρο.

  Καρφιά οι μνήμες.... Κι εσύ ζητούσες φτερά να πετάξεις... Με καρφωμένα τα πόδια σου στην Γη. Κωνσταντίνος Ρο.

 Την μισή ζωή παρακαλούσε... Την άλλη μισή ευχαριστούσε... Που να βρει χρόνο να μιλήσει στον εαυτό του; Κωνσταντίνος Ρο.

  Είναι στιγμές... Με κυκλώνει η μοναξιά... Άλλες πάλι, οι άνθρωποι... Δεν ξέρω προς τα που να τραβήξω. Κωνσταντίνος Ρο.

 Γύρισα στο παρελθόν... Και βρήκα κάποιον ξένο... Κάποιον που μ' έμοιαζε πολύ...  Μα που εγώ δεν ήμουν. Του είπα να πάει στο καλό αυτόν τον άγνωστο γνωστό.. Και γύρισα σε μένα. κ.ρ