Περί.....πλάνης.

 Για δες με πως κυλάω... Σ' αυτήν την κατηφόρα... Φρένα σπασμένα, γελάω τραγουδάω... Άφησα μνήμες πίσω μου,  δάκρυα και πόνους... Για δες με πως κυλάω... σ' αυτήν την κατηφόρα...την ξέρω καλά... Κάποτε την ανέβαινα... Θέλω να την ξεχάσω. k.r

 Βλέπω ανθρώπους χαρωπούς... Εμένα δεν με βρίσκω... Άνθρώπους βλέπω  σκυθρωπούς... Πάλι εμένα ψάχνω. k.r

 Έλα να πλήξουμε μαζί... Στην ερημιά αυτής της πόλης... Δεν μας αγάπησε κανείς... Παιδί της πλήξης και της ερημιάς... Είναι κι η αγάπη. k.r

 Βήματα αργά... Στο πουθενά με πάνε... Σκέψεις πουλιά... Στον ουρανό πετάνε... Από την Γη στον Ουρανό... Μια βόλτα η ζωή μου. k.r

 Ένας όμορφος κόσμος... Με εύγλωττες ... Πανάκριβες σιωπές! Κατοικεί η αθωότητα εντός του... Κάντε ησυχία! k.r

 Και τι ζητάνε οι ναυαγοί;   μοναδική αποσκευή η κουρελιασμένη τους ψυχή ... Τους ξέβρασε το κύμα... Στην ερημιά του κόσμου...  μια αγκαλιά και λίγη αγάπη τους αρκεί! k.r

 Αν υπήρχε... Ακτινογραφία ψυχής... Δεν θα έφταναν... Οι εντατικές όλου του κόσμου! k.r