Περί.....πλάνης.

Τον ήθελαν φιλότιμο... κι αυτός έτρεχε για όλους. Στο τέλος αυτό που εισέπραξε... ''Καλό και φιλότιμο παιδί ο μακαρίτης''. Κωνσταντίνος Ρω.

Ντέμης Κωνσταντινίδης

Είναι βολικό να ζεις... πίσω από μια βιτρίνα λερωμένη. Αν κάποιος αρχίσει να την καθαρίζει... ξεβολεύεσαι.

Θα έρθουν... θα τιμήσουν και πάλι τους νεκρούς. Μέχρι και τα λουλούδια... δεν άντεξαν τόση υποκρισία. Μαράθηκαν πάραυτα!

Με τι ασχολειστε; ρωτησε η παρδαλη Κυρια. Εισπνεω ... φοβους...εκπνεω υποταγες... και γραφω ποιηματακια να ξορκισω την μιζερια... απαντησε ο Κυριος. Α!...μαλιστα ειπε η παρδαλη κυρια και εφυγε. Η υποθεση δεν μυριζε χρημα.

Υπηρξαμε ανασες παιδικες... χαμογελα... ελπιδες... εξουσιες δολοφονοι... τα σκοτωσαν... την μοναξια φοβηθηκαμε... εμας φοβηθηκαμε... κυνηγημενοι... ενοχες φορτωμενοι... κρυφτηκαμε πισω απο λογια αλλων... ... και αλλοι γιναμε... τις νυχτες ενα παιδι... στο δωματιο τριγυρνουσε... ποιοι ειμαστε ρωτουσε. Υπηρξαμε ανασες παιδικες... χαμογελα . ελπιδες..

Τρύπια τα λόγια... στούς ανέμους φεύγουν... από τις πράξεις απέχουν... τι να πω εκεί να μένει... ίσως δυο λέξεις μοναχά... ψεύτη Εαυτέ.