ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΟ

 Να λαφρύνω... Να λαφρύνω... κάποια άνοιξη...   πουλάκι να πετάξω και να φύγω... Εκεί που δεν ρωτάνε ,σωπαίνουν κι αγαπάνε... Μονάχα τραγουδάνε... Και μ' ένα  ψιχουλάκι... Τον Θεό δοξολογάνε.

 Κι αυτός ο Δεκέμβρης θα  πνιγεί Μες σε πολύχρωμες ευχές Και πλαστικές γιρλάντες Χαμόγελα πυροτεχνήματα κι αγάπες της μίας μέρας. κ.ρ

 Δεν ανοίγουν εύκολα οι ψυχές... Ελευθερία ποθούν... Θρηνούν μετά την μοναξιά... Άλλα θέλουν να πουν... Άλλα λένε... Άλλα επιθυμούν... Και άλλα πράττουν.κ.ρ

 Το άστρο μου... Το έσβησα μονάχος... Κανένας άλλος δεν φέρει ευθύνη... Το Φου μοναχός  το έκανα! κ.ρ