Κωνσταντίνος Ρο

Στο λημέρι του τρελού...: τα παγκάκια... : Τι ακούνε κι αυτά τα παγκάκια... πόσα μυστικά... πόσα ερωτόλογα.. πόσους καβγάδες... και πόσες καταστροφές αντέχουν... κι αυτά πάντα ...

Αργύρης Μαρνέρος, Υποσχέσεις Μιλάς στο όνομα Ενός ανύπαρκτου λαού Μιλάς στο όνομα Ενός ανύπαρκτου θεού Εμείς ακούγαμε Γεμάτοι απορία Στο τέλος ο πρώτος Μας υποσχέθηκε ένα Καλύτερο αύριο Ενώ ο άλλος Ένα αιώνιο αύριο Για το τώρα κανείς Δεν έκανε κουβέντα

Δεν κάνει αυτός για μας! φώναξαν! αρνήθηκε... φόβο... υποταγή... ψεύτικες ανάγκες. Πρέπει να βρούμε... φοβισμένους... υποταγμένους... υποχρεωμένους... εξαθλιωμένους... και ελπίζοντες! Κωνσταντίνος Ρω.

Η εξουσία μας αγαπά... μας φροντίζει... κρατάει τα προσχήματα... δεν βιαιοπραγεί εναντίον μας... έχει τον τρόπο της... ακόμα και να δολοφονήσει... χωρις βία. Να σε αφήσει χωρίς εργασία... και να πεινάσεις... να σου πάρει το σπίτι... και άστεγος να τριγυρνας... να στείλει τα παιδιά σου μετανάστες... να κλονίσει την υγεία σου,και να σου λείπουν τα χρήματα. Η εξουσία έχει τον τρόπο της ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΩ