Το φεγγάρι...

 Νυχοπατώντας τις νύχτες

Τους λαβυρίνθους του μυαλού μου

Επισκέπτεσαι

Η ανάσα σου ζεστή

Το βλέμμα σου υγρό

Με σκέφτεσαι σε ρωτάω;

Ναι απαντάς

Κι έτσι γαλήνια αποκοιμιέμαι.

Κ.Ρ.