Το τσίμπημα. Κ.Ρο

 Κάθε απόγευμα...

Έπαιρνε το καλάμι...

Ένα βαλιτσάκι με τα σύνεργα...

Το σπαστό πάνινο καρεκλάκι...

Και κατέβαινε στην παραλία.

Δεν ήταν τόσο η αγάπη του για τα ψάρια...

Όσο η γαλήνη που του προσέφερε η θάλασσα...

Κι αυτή η αναμονή για κάποιο τσίμπημα. κ.ρ