Το δειλινό...Κ.Ρο.

 Πόσο πληγώσαμε...

Εκείνο το δειλινό...

Που μας άκουγε να μιλάμε...

Και όχι να ζούμε...

Και έτσι έγινε νύχτα! κ.ρ