Σκέψεις κοντά στη φύση. Κων. Ρο.

 Σκέψεις μέσα στη φύση.

Και όταν μιλάμε γι αγάπη...

πάντα  φέρνουμε κάποιον  άνθρωπο κατά νου...απομακρυνθήκαμε από τη φύση...

δεν μπορούμε...

ν αγαπήσουμε το χώμα...

και την μυρωδιά του μετά την βροχή...

ένα λουλούδι που άνθίζει...

τον μονότονο ήχο του τζιτζικιού το καταμεσήμερο...

το τραγούδι τ αηδονιού το χάραμα...

την μυρωδιά του πεύκου...

τον παφλασμό της θάλασσας...

τον ήλιο και τ αστέρια...

το αθώο βλέμμα  ενός

ζωντανού,που με λατρεία μας κοιτάζει...

Ίσως, γιατί τίποτα απ' όλα αυτά δεν θέλησε να επιβληθεί...

Απλόχερα όλα μας τα χαρίζει...

και δεν ζήτησε ποτέ ν αγαπηθεί ούτε και ν αγαπήσει.κ.ρ