Το ανεκτίμητο τίποτα.

ΓΙΑΝΝΗΣ Η. ΠΑΠΠΑΣ

Το ανεκτίμητο τίποτα

Τίποτα είναι το κλάμα του μωρού,
το ζεστό ψωμί στα χέρια του μετανάστη,
ένα ποτήρι νερό στα χείλη του διψασμένου˙

είναι το πρώτο φως της αυγής,
το σ αγαπώ του έφηβου κοριτσιού,
το σκίρτημα του ζαρκαδιού.

Τίποτα είναι το δάκρυ στο μάγουλο της μάνας,
ο ήχος της καμπάνας σ'έρημο ξωκλήσι,
το λάλημα του πετεινού τα χαράματα˙

είναι η κάθε μέρα που ανυπόμονη περνάει,
είναι η ίδια μας η ζωή,
τίποτα είναι αυτό το ανεκτίμητο τίποτα.

Ποίημα από την ομότιτλη ποιητική συλλογή, Μεταίχμιο 2011

[20/1/2012]