ΠΑΝΤΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΑΝ ΤΑ ΑΝΥΠΑΚΟΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ!!!
Το φεγγάρι...
Πόσες μοναξιές Κοιτάζουν θλιμμένα το φεγγάρι Κι αυτό θαρρείς δεν άντεξε την τόση λάμψη του Έψαχνε κάποιο σύννεφο Να πάει να κρυφτεί. Κων. Ρο
Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο
Να λαφρύνω... Να λαφρύνω... κάποια άνοιξη... πουλάκι να πετάξω και να φύγω... Εκεί που δεν ρωτάνε ,σωπαίνουν κι αγαπάνε... Μονάχα τραγουδάνε... Και μ' ένα ψιχουλάκι... Τον Θεό δοξολογάνε.
Ζωή σε αναμονή...
Σχόλια